Op een kille februaridag stond een ict-medewerker aan mijn bureau met een vraag die ik als intergemeentelijk archivaris steeds vaker krijg: ‘De leverancier stopt binnenkort de ondersteuning van een softwareapplicatie die wij gebruiken. Als we niet tijdig reageren, verliezen we onze data. Wat moeten we doen?’ Deze vraag illustreert een groeiend probleem binnen lokale besturen: gemeenten hebben vaak onvoldoende controle over hun eigen data. In dit artikel wordt deze problematiek benaderd vanuit het perspectief van datasoevereiniteit, met aandacht voor de risico’s en mogelijke oplossingen.
Wanneer over datasoevereiniteit wordt gesproken, denkt men vaak aan de afhankelijkheid van grote internationale spelers als Microsoft of Amazon. In de praktijk maken Vlaamse gemeenten echter ook gebruik van talrijke applicaties van kleinere, lokale leveranciers.
Door de voortschrijdende digitalisering groeit deze afhankelijkheid. Wanneer een applicatie wordt stopgezet, is een export van de data vaak de enige manier om informatie te bewaren of te migreren. In theorie lijkt dit eenvoudig, maar in de praktijk blijkt het vaak moeilijk realiseerbaar. Leveranciers geven regelmatig aan dat exports maatwerk vereisen, veel tijd kosten of zelfs onmogelijk zijn. In sommige gevallen weigeren zij ronduit om een export te voorzien.
Dit is een samenvatting van een artikel uit Od 54. Verder lezen? Word abonnee en lees het volledige artikel.
